حسین سجادی

از حسین سجادی نوشتن برای من سخت است. سال های بسیار آنقدر با هم قاطی بودیم که انگار بخواهم درباره خودم حرف بزنم؛ و این سخت ترین کار دنیاست. چند سالی هم هست که آنقدر دوریم از هم که انگار دوتا غریبه. و از غریبه ها گفتن هم سخت است.
دوستانی هستند در زندگی که تنها معنی دوست نمی دهند. حسین برای من این چنین است. حسین در قدمی فراتر از دوست برادرم است. نمی دانم شاید دلیل برادر نامیدن این بود که هر دو تک پسر بودیم و بی برادر. از سویی حسین برای من یک مفهوم است. می پندارم اگر دوست یا حتی برادر بود این سال های بی خبری باید قصه مان را تمام می کرد. اما حسین هنوز دوست و برادر است. هنوز کسی است که می توانم در یک لحظه تمام زندگی ام را به اعتماد دستانش بسپارم و بروم. و این یعنی حسین یک مفهوم است که زندگی من نیازمند آن است. حتی اگر تنها یک شماره در لیست شماره تلفن همراهم باشد. رشته ای استوار از دوستی است که پازل دنیای من بی او چیزی کم خواهد داشت.
من با حسین زندگی کرده ام. سال های سال دیدن کسی در کنارت؛ در رویاهای مشترکت. آنقدر روی چمن های پارک زنجان دراز کشیدیم و از فلسفه زندگی گفتیم که پارک اتوبان شد. از رو نرفتیم. آن سال های آخر روی چمن های وسط بلوار خیابان زنجان به کشف و شهود می پرداختیم. تا کم کم قد کشیدیم و پاهایمان برای دراز کشیدن وسط خیابان زیادی بلند.
کم کم معنی دوری را می فهمیدیم. دیگر خانه مان در یک کوچه و خیابان نبود. اجاره نشینی ما را برد دو خیابان پایین تر. بعد سه خیابان بالاتر. دو سال بعد کلا به منطقه دیگری رفتیم. اما فاصله ها فقط در بعد مکان معنا می داد. هنوز جای پای ما محکم بود. بزرگ می شدیم. دوستان جدید و متفاوت می گرفتیم. کم کم داشت همه چیزمان از هم جدا می شد. شد. و فقط همان رشته دوستی ماند. همان که برای من یک مفهوم است. همان مفهومی که وقتی حسین را هر شش ماه یک بار می بینم اجازه نمی دهد هیچ چیز بینمان یخ بزند.
برای من از حسین نوشتن چیزی نیست که در یکی دو پست تمام شود.  بیش از ده سال هر روزت را با کسی آغاز کنی یا به پایان برسانی کم نیست. همین ها می شود هزار خاطره. که نمی خواهم حالا از آن ها بگویم.
داستان این نام طولانی تر از یک پست است. حسین از آن دست آدم هایی است که هر وقت بخواهم از خاطرات نوجوانی ام بگویم او هم کم و بیش حضور دارد. فعلا به همینقدر بسنده می کنم. یک جایی هم از خود حسین خواهم گفت. خود خودش.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *