سلامی طولانی به سال ۱۳۹۳

طبق معمول هر سال دوست دارم کمی درباره سالی که گذشت فکر کنم و کمی درباره سالی که پیش رو داریم. راهی که رفتیم و راهی که باید بریم و زندگی ای که همچنان در جریانه… نوشته های این پست حاصل همین فکر کردن هاست…

سالی که گذشت

سل ۹۲ یکی از متفاوت ترین سال های زندگی من بود. سالی که درست ۲۱ روز قبل از آغازش متاهل شدم و سال ۹۲ اولین سال کامل تاهل بود. توی این پست قصد ندارم درباره این مسئله بنویسم و تنها به همین بسنده می کنم که دوران نامزدی هم واسه خودش دورانیه و با اینکه الآن  به شدت منتظریم شهریور ۹۳ از راه برسه و بریم سر خونه زندگیمون، قطعا دلمون خیلی هوای این روها رو خواهد کرد. به هر حال برای من راضی کننده بود و خوشحالم که هنوز هم مثل یک سال پیش فکر می کنم در انتخاب شریک زندگیم اشتباه نکردم. شاید این بزرگترین دستاورد سال ۹۲ باشه.

اتفاق بعدی سال ۹۲ در زمینه کاری بود. جایی که از کارمندی استعفا دادم و استارت تجارت خودمو زدم. در این زمینه هم خدا رو شاکرم که بعد از ۱۰ ماه فعالیت روی ایده های خودم و البته همکاری و پشتیبانی بی دریغ فرشته ام، از کارم پشیمون نیستم و بنظر می رسه روز به روز داریم جلو می ریم. هرچند به سختی، قدم به قدم و کند. اما لذت بخشه….

اما شرایطی که سال ۹۲ به من اجبار کرد از جمله کمی سر شلوغ بودن و حجم زیاد فعالیت و بی پولی و البته رفت و آمد متوالی بین خانه ما و خانه همسر، باعث شد بعضی چیزهای ارزشمند از من دور بشن. مثل دیدار دوستان و اقوام و فعالیت های تفننی مثل سینما و کتاب و کافه و…که این رو هم میزارم به پای چیزایی که بدست آوردم.

اما سال پیش رو…

در زمینه زندگی شخصی امیدوارم مراحل خرید خونه ( اگر بتونیم ) و وسائل و اجرای مراسم و… به خوبی و خوشی تموم بشه و زندگی واقعی و کاملمون رو شروع کنیم. از طرفی امیدوارم بیشتر همدیگر رو بشناسیم و بیشتر در کنار هم باشیم و یار و همکار هم باشیم.

در زمینه کاری هم برنامه های زیادی دارم که امیدوارم عملی بشن و بتونم شرایط مناسب تری رو برای خودمون فراهم کنم.

و البته مثل همیشه اگر دو آرزوی بالا عملی بشه، امیدوارم بتونم وقت بیشتری به برنامه های حاشیه ای بدم و کمی با کسایی که بیشتر دوستشون دارم باشم.

در یک پاراگراف کوتاه آروزی من برای سال ۹۳ خرید خونه، عوض کردن ماشین و رسیدن به درآمدی هست که علاوه بر اینکه کفاف قسط هامون رو میده مقداری هم برای زندگی راحت برامون باقی می زاره. و البته هیچ کودوم از این ها رو بدون سلامتی خودم و همسرم و اطرافیانم نمیخوام. که من از درد و رنج بیماری توی ۳  سال گذشته خیلی کشیدم.

سالتون رو به سلامت تحویل کنید.

۲۴ اسفند ۱۳۹۲  – تهران

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *